bata pa lang ako hanggang high school, mahilig na ko sa extra -curricular activities sa school. Kahit anong performance join ako! Dance number, sabayang pagbigkas, field demo, choir, cheering squad, street dancing, at kung anu-ano pa. Buhay ko ang eskwela, pero hindi ko masasabing buhay ko ang entablado… (Lahat ng nabanggit kong example ay pawang mga group performances… walang solo d’yan!haha)

Oo, masarap kapag alam mong pinagtutuunan ka ng pansin ng mga tao. In noon at hanggang ngayon ang pagiging sikat! Ansarap sa pakiramdam nun… Yung tipong pwede ka ng sabitan ng sampaguita sa leeg at pahiran ng panyo sa paa. At aaminin ko na ginusto ko yun NOON. Kasapi kasi ako sa KSP association dati. Lahat naman yata nangarap minsan na maging sikat. Kaso nagkataon may sakit na kumalat kaya hindi lahat pwedeng makipagsisikan sa entablado… sakit na meron ako… Stage fright.. takte! Ok na sana ang lahat… may talent naman ako, at maganda(insecure ang magREACT!hehe), kaso tinutubuan ako ng hiya sa mukha kapag ako na lang MAG-ISA sa stage! waahh!!

Nung unang beses akong mabigyan ng pagkakataon na maSOLO ang entablado, nasa grade 2 ako nun. Excited ako nun! Bongga yung attire ko e! Hiniram ko pa yun sa pinsan kong maganda! (kaya feeling ko maganda na rin ako ‘pag ayun sinuot ko..haha) HYPER ako nun!!Lalo na yung puso ko…parang pumapak ng limang sachet ng Extra Joss!!Pero kahit ganun, sabi ko pagkakataon ko ng sumikat! ikoCongrats ako nung crush ko pagbaba ko ng stage! May kukuha na sa akin para mag-endorse ng tiki-tiki! Mapapanood na ko ng mga kamag-anak ko sa tv! Feeling ko lang yun nun…

Buwan ng Wika nu’n. Di ko na matandaan kung ano yung piyesa ko para sa speech ko, pero hanggang ngayon naaalala ko pa rin yung pinakamoment na nakalimutan ko yung susunod na linya na dapat kong sabihin. Hindi ko alam kung nasobrahan ako sa hand gestures nu’n kaya ko nakalimutan, o baka dahil pakiramdam ko sinisilaban ako sa pwet nun habang nakatayo sa harap ng maraming tao. Hanggang ngayon, clear pa rin sa photographic memory ko (na minsan lang gumana..) nung oras na nakalimutan ko na ang sasabihin ko, kung paanong tumahimik ang mga tao sa audience habang nakatitig sila sa’kin, at kung paanong wala na ‘kong nagawa kundi titigan yung nililipad-lipad na Philippine flag na nakataas sa pole na nasa tapat ng stage na kinatatayuan ko. Bad trip ako nun sa flag! Hindi man lang kasi ako binigyan ng clue kung ano yung susunod kong linya! Kahit 1st letter man lang sana! Ayun… nasayang ang isang linggong pagkakabisado at pagpapraktis…(oo na.. aaminin ko na.. two weeks un tlga…) Wala na akong nagawa kundi umalis ng stage… wala na… hindi na ko pwedeng mag-artista. tsk..

Dun ko nadiskubre ang sakit ko… nung araw na ding yun… at hindi pa rin ako gumagaling hanggang ngayon…

Hindi naman kasikatan ang magpapaligaya sa lahat ng tao kaya hindi natin dapat hangarin ‘to. Lalo na kung tulad ko, may sakit ka rin na ganito, kasi imbes na hangaan ka ng mga tao dahil sa galing mo, baka ikahiya k na lang ng mga nakakakilala sa’yo, o ‘di kaya, papalak-pakan ka nga ng audience mo, yun pala, dahil masaya silang tapos na ang performance mo…

hindi ko sinasabing ayoko ng tumayong muli sa entablado. Pero kung gagawin ko man yun muli, hindi na kasikatan ang hangad ko. Ibang tao na ako ngayon,( na may parehong sakit pa rin…) at gustong magbigay inspirasyon sa mga kapwa ko kabataan, sa pamamagitan ng mga nakakatawa, nakakaawa, at nakakaaning kong mga karanasan. (=

-ilyra-
280904

paano ba ko maglalagay ng media sa page na to?
eh mga featured pic para sa blog q?
pa’nu ko lalagyan ng iba pang Media tulad ng Vid at sOUnds?
panu gumawa ng waffles?(joke lng..hehe)
bakit ba hindi ko na lang hanapin yung sagot sa mga tanong ko sa FAQ sa server ng bloG page q?? (Oo nga noh?haha)
teka…eh san ba yun mahahanap?bwahaha…

baka gusto ako batukan ngayon ng mga taong internet worm na magbabasa ng blog na toh…at sabihing ‘edi magSelf explore k!’
naku..Expose, explore, experience itech!!haha
buti sana kung babad aq sa PC at may sarili akong Comp!!
nakikisingit lang naman ako sa tunay n may-ari nito..haha

nweiz,katunayan lng to na talagang poor ang standard ng edukasyon sa bansa natin…
hindi dissiminated ang pagpapalaganap ng impormasyon 2ngkol sa makabagong teknolohiya…(at naghanap daw aq ng ibang sisisihin??haha)
at patunay din na mataas tlga ang poverty rate natin..kasi hindi lahat ng kabataang tulad ko ay may sariling laptop at pambili ng cofi sa the Coffee Bean para sa libreng WiFi connection… (isa pang pwedeng sisihin!!haha)

naalala q 2loy nung nasa grade one aq…meron kaming computer class nun… masaya nq pag nakikita q ung flying windows na display kapag matagal naka Stand By ung pc. ung parang mga stars na lumilipad..feeling q 3D eh..haha.. at dahil dun pinangarap q makarating sa kalawakan. bwahaha!!

at dahil nga bata p q nun..sobrang naliligayahan aq pag piniPrint ng teacher q ung nilagyan namin ng border sa MS Word na page. Feeling q magic… at recenty ginawa q un ulit… nadisappoint aq!hndi pala gnun kahirap gumawa nun!! tsk! feeling q niloko aq ng teacher q nun! ganun lng pala un! nasayang pala ung fascination q nun..

kung bata pa rin aq sa mga ganitong time, magiging ganun parin kaya paghanga ko sa bagay na un? o masasabihan q ung teacher ko na ang korni ng tinuturo nia sa’men? eh mukhang mas magkakainteres pa ang mga bata ngaun kung bibigyan sila ng cheat sa DoTA, at free game downloads s PSP eh..bwahaha!!

ooppsss… kung san-san na napunta ang mga pinagsasabi q… eh gus2 q ng nman manlimos ng tu2long saken sa pagpapaganda ng blog pages q… tulong naman mga internet worms!!

 Bitter Sweet??

cliche na yan.. lagi na yang gingamit ng mga manunulat at mga artista sa script nila..bitter na nga, sweet pa.. anu kea un? PARADOX as they call it. IRONY sa iba pang term…

naranasan mo na bang magkaron ng flat 1 sa class card sa NSTP? SWEET!! pero 5 ka naman sa Major subject m! BITTER!!

eh ang magkaron ng malaking kickback sa hiningi mo sa nanay mo para sa tour ninyo sa school?sweet ulit!! Tapos bigla ka na lang nadukutan ng wallet!!Bitter!!haha!!

panu kung ligawan ka ni long time crush? ayi!!! tapos nung kayo na after 3 days ex mo na sya… aawww…

panu kung nagkaron ka ng BFF na super CUTE!! SwEEeetttt!!! nainlove ka sa kanya, nagkaCrush sya sa’yo.. SWEEETTTERRR!!!! taz bigla nlng natapos ang kwen2 dun…

Life is a Paradox..

What you want, you don’t get; what you get, you don’t enjoy; what you enjoy is not permanent; and what is permanent is boring.

That’s life…It is  indeed full of contradictions.

Sometimes, it’s crazy to be sane; you need to fall to fly; you have to learn to kow the lesson; you have to give up ‘coz you’re strong; and you have to be wrong to make things right.

At the same point, we should cry to laugh again; we should fall to fly again; and get hurt to love again.

Nonetheless, life’s complexities are it’s source of beauty. They’re meant to build the BEST  in us.

I want you to pause for a while… i know after reading all those lines made you think about lots of things, different people, scenarios, plans…

The beauty of life and all its twist and turns are all HIS gift to us…

why would HE give you such gifts? it’s because HE LOVES YOU SO MUCH!!

eto ay excerp sa isang libro ni pareng BOB..

“Umiikot  ang mundo sa axis nito 1,000 miles per hour sa equator. kung  naging 100 miles an hour lang ang ikot nito, mas hahaba ng samung beses ang araw at gabi. Masusunog sa init ng araw ang mga tanim sa umaga, at ang mga hala,ang milagrong magtatagal e magyeyelo naman sa gabi.

Ang araw ay may init na umaabot sa 10,000 degrees Farenheit. Tamang-tama lang ang layo nito sa mundo para magbigay ng kinakailnangang init. Kung mababawasan ng kalahati ang radiation nito, magyeyelo ang mundo; kung madodoble naman, maiihaw…”

(Kung fan ka ni Bob Ong, siguro nabasa mo na ‘to.. at kung hindi pa.. basahin mo na lang ang mga sumusunod pang mga talata..haha)

what i’m trying to point out is, this world is perfectly and beautifully created by GOD. (hindi sa sinsasabi ko na credible source ng fact si paren Bob… it’s just an example…n_n) If he could calculate the perfect temperature, distance and rotation of cosmic bodies in order for us to live in this world… He can deinitely give you the BEST out of your life… Your story, perfectly written…

We tend to view this world as it is today… we view life life as if  its our own to live, to waste, to manage, to sacrifice, to beautify, to put into fame. We are putting our lives in a box thinking like we’re living it outside th box.

GUSTO MO MALAMAN KUNG ANO PINAKAMAGANDANG EXAMPLE NG BITTER SWEET??

Sweet: kahit na makasarili tayong mga tao, kahit na mas pinili natin ang mundong ito kesa sa Kanya, kahit na lahat tayo ay nagkasala at wala ni isa mang nakaabot sa Kanya, kahit be DEFAULT sa apoy ng impyerno ang punta natin par magSwimming after this mortal life, my GIFT pa rin SYA na BINIGAY…c JC..

Sweeter: si JC ay nagkatawang tao upang maisakatuparan ang pangako ng AMA…

Sweetest: when JC stretched out HIS bleeding HANDS… to redeem this world…

BITTER: pagkatapos NYA mamatay para sakin, para sa’yo, para sa mga government officials, parak, drug lords, terorista, mga manong sorbetero, at sa BILYONG TAO SA MUNDONG NILIKHA NIYA… eto parin tau…

Ikaw mismo! alam mo na sa sarili mo kung ano mga ginawa mo sa buhay na yan ni tinubos ni BRO…

at wag ka mag-alala..eto sweet ulit!!

Hinihintay ka lng Niya lumapit sa Kanya…antagal na Niyang naatmbay sa labas ng PUSO mo…it’s about time…(=

at I tell you… SWEETER things are yet to unfold in your life when you do that.. no more room for bitterness…